Houtou (Hōtō): wat is het en waar komt het vandaan?

We kunnen een commissie verdienen op gekwalificeerde aankopen die via een van onze links worden gedaan. Leer het team kennen

Houtou is een traditionele Japanse noedel soep gemaakt met tarwe noedels en een hete bouillon. Het wordt vaak geserveerd met vlees en/of groenten en is een populair gerecht in de wintermaanden.

Houtou is een noedelsoep gemaakt met tarwenoedels en een hete bouillon. Het wordt vaak geserveerd met vlees en/of groenten en is een populair gerecht in de wintermaanden.

In dit artikel neem ik je mee door de geschiedenis, ingrediënten en tradities van houtou, evenals enkele van de beste plaatsen om het in Japan te proberen.

Wat is Houtou

Bekijk ons ​​nieuwe kookboek

Bitmybun's familierecepten met complete maaltijdplanner en receptengids.

Probeer het gratis uit met Kindle Unlimited:

Gratis lezen

Wat is Houtou?

Een traditionele Japanse noedelsoep

Houtou is een traditionele Japanse noedelsoep die al eeuwen bestaat. Het is gemaakt met dikke en korte noedels, miso en een verscheidenheid aan groenten zoals pompoen. Het wordt meestal warm geserveerd en is een populair gerecht in de prefectuur Yamanashi.

Waarom wordt het niet beschouwd als een Udon-gerecht?

Sommige locals beschouwen Houtou niet als een udongerecht, en dat komt door de ingrediënten en de manier waarop het wordt bereid. Houtou wordt gemaakt met dikkere en kortere noedels dan udon en wordt gekookt met miso en groenten. Udon daarentegen wordt meestal geserveerd met een lichte bouillon en bevat geen groenten.

Hoe smaakt Houtou?

Houtou heeft een unieke smaak die anders is dan alle andere noedelsoep. Het is hartig en lichtzoet, met een vleugje umami van de miso. De groenten voegen een lekkere crunch toe en de noedels zijn taai en bevredigend. Het is een geruststellend en heerlijk gerecht dat je zeker zal opwarmen op een koude dag.

De fascinerende geschiedenis van Houtou

Het oorsprongsverhaal

Er wordt gezegd dat de houtou van de prefectuur Yamanashi uit noodzaak is geboren. Omdat de rijstoogst beperkt was, moest de lokale bevolking creatief worden en begon ze tarwe te planten en brood te maken. Zijdeteelt had de rijstvelden overgenomen, waardoor de mensen met een tekort aan voedsel achterbleven. Dus bedachten ze houtou, een gerecht op basis van meel dat snel en gemakkelijk bereid kon worden.

Er wordt ook aangenomen dat houtou is gemaakt door een lokale krijgsheer, Takeda Shingen. Na de Tweede Wereldoorlog werd toerisme de belangrijkste geldmaker van de prefectuur en het imago van Takeda Shingen werd gebruikt om de regionale producten van het gebied te promoten. Mensen begonnen te zeggen dat Takeda Shingen en zijn troepen voor elk gevecht houtou zouden eten.

De moderne tijd

Tegenwoordig is houtou een populair gerecht in de prefectuur Yamanashi en het is zelfs een toeristische trekpleister geworden. Het is gemakkelijk te maken en het is een geweldige manier om de cultuur van het gebied te proeven. Bovendien is het een geweldige manier om een ​​budget op te vullen.

Als je ooit in Yamanashi bent, moet je houtou zeker eens proberen. Het is een heerlijk gerecht dat zeker uw honger zal stillen en u een unieke smaak van de regio zal geven.

Tarweteelt en de meelcultuur

Het begon allemaal met een tekort aan rijstgewassen in de prefectuur Yamanashi. Dus de lokale bevolking werd creatief en besloot de zaken om te gooien door tarweteelt en de meelcultuur te introduceren. Zijdeteelt nam toen het land over dat traditioneel werd gebruikt voor rijstgewassen, en hōtō werd geboren als een manier om het voedseltekort te bestrijden.

De regio Gunnai

De trend van de tarweteelt verspreidde zich over de hele prefectuur en zelfs naar de naburige prefecturen Nagano, Shizuoka, Saitama en Gunma. Maar het begon allemaal in de Gunnai-regio van Yamanashi, waar rijstteelt onmogelijk was vanwege de koude temperaturen en het vulkanische puin in de grond.

Takeda Shingen en de toerismeboom

De lokale bevolking maakte hōtō ook populair als toeristisch gerecht door te beweren dat het voor elk gevecht de favoriete maaltijd was van Takeda Shingen en zijn soldaten. Tegenwoordig kunnen toeristen genieten van hōtō in lokale restaurants, coffeeshops en zelfs ijssalons.

Sommige mensen zeggen zelfs dat de afstammelingen van de Takeda-clan het recept introduceerden bij het Tokugawa-shogunaat, die het vervolgens gebruikten om Nagoya's miso-nikomi udon te ontwikkelen. Maar dat is slechts een wilde theorie die nog moet worden bewezen!

Een heerlijke hotō bereiden

Het deeg kneden

Het kneden van het deeg voor hōtō is een beetje een kunstvorm. Je hebt je blote handen en een houten kom nodig om de perfecte textuur te krijgen. Vervolgens moet je het uitrekken en in grote stukken snijden met een keukenmes. Het is belangrijk op te merken dat hōtō een hardere textuur nodig heeft dan udon, dus je zult geen zout toevoegen of laten zitten.

Het opkoken

Het beste van hōtō is dat je de noedels niet hoeft voor te koken - je kunt ze gewoon bij de andere ingrediënten gooien en koken! Om de misosoep te maken, heb je niboshi nodig en kun je, afhankelijk van het seizoen, alle groenten toevoegen die je lekker vindt. In de zomer kun je negi, uien en aardappelen toevoegen, terwijl je in de winter taro, wortels en Chinese kool kunt toevoegen. Als je zin hebt, kun je ook wat varkensvlees of kip toevoegen.

Het opdienen

Hōtō-noedels zijn meestal breder en platter dan gewone udon-noedels. Je kunt het op zichzelf eten als een stevige maaltijd, of je kunt het serveren met witte rijst, net als misosoep. Als je zin hebt in extra luxe, kun je het serveren in een ijzeren pot met dikke, zware noedels om het een volumineus gevoel te geven.

Het maakt niet uit hoe je het serveert, hōtō zal je zeker voorzien van een heerlijke maaltijd boordevol zetmeel, vitamines en vezels. Dus waarom probeert u het niet eens?

De mysterieuze oorsprong van Hōtō

De Chinese connectie

Algemeen wordt aangenomen dat hōtō zijn naam dankt aan een combinatie van twee woorden: hakutaku (餺飥) en udon. De kanji "餺飥" verscheen voor het eerst in woordenboeken uit de Nara-periode, en hun lezing wordt in woordenboeken van de afgezonderde heerschappij vermeld als hautau, wat aantoont dat de uitspraak al begon te veranderen in de lezing hōtō.

Sommige taalkundigen theoretiseren dat hōtō eigenlijk is ontstaan ​​uit lokale woorden toen meel in een populair gerecht werd veranderd. In het lokale dialect is het woord voor meel hatakimono, terwijl het lokale woord voor het vermalen van gewassen tot poeder hataku is.

Maar er is ook een Chinese connectie. In de hedendaagse provincie Shanxi in China wordt het woord wonton geschreven met soortgelijke kanji (餛飩) en wordt het uitgesproken als "hōtō". Zou dit zijn waar hōtō zijn naam aan te danken heeft?

De Japanse betekenis

Er zijn ook theorieën over de Japanse betekenis van "houtou". Sommige taalkundigen zijn het niet eens met de Chinese oorsprongstheorie omdat er geen sluitend bewijs is dat het woord afkomstig is uit China.

Maar vanuit historisch oogpunt komt het woord hataku voor het eerst voor in documenten rond 1484 in de Muromachi-periode, terwijl hōtō (ほうとう) of hautau veel eerder voorkomt in geschriften zoals The Pillow Book. Dit is in tegenspraak met het idee dat hataku de basis was voor de naam van het gerecht.

De theorie van het schatzwaard

De meest interessante theorie van allemaal is die over het "schatzwaard". De verklaring is dat Takeda Shingen de ingrediënten voor het gerecht met zijn eigen zwaard heeft gesneden. Maar taalkundigen beschouwen dit idee eerder als een slimme woordspeling in een advertentiecampagne dan als een legitieme theorie.

Het mysterie van de naam van hōtō blijft dus onopgelost. Is het ontstaan ​​uit een combinatie van twee woorden, of kwam het uit China? Of sneed Takeda Shingen de ingrediënten echt met zijn eigen zwaard? We zullen het antwoord misschien nooit weten.

Wat is het verschil tussen Udon, Kishimen en Houtou?

Udon

Udon is een klassiek noedelgerecht dat al eeuwen bestaat. Het is gemaakt met tarwemeel, zout en water en wordt meestal geserveerd in een hete bouillon. Het is een geweldige optie voor een snelle maaltijd en kan worden aangevuld met een verscheidenheid aan ingrediënten.

Kishimen

Kishimen is een soort platte noedel die is gemaakt met tarwebloem, zout en water. Het wordt meestal geserveerd in een hete bouillon en kan worden gegarneerd met een verscheidenheid aan ingrediënten. Kishimen is een geweldige optie voor een stevige maaltijd.

Houtou

Houtou is een uniek noedelgerecht dat gemaakt is zonder zout. Het wordt meestal gekookt in een misosoep en het zetmeel van het deeg geeft het een dikke, smaakvolle textuur. Het is een geweldige manier om wat extra diepte aan uw maaltijd toe te voegen en kan worden aangevuld met een verscheidenheid aan ingrediënten.

Dus, wat is het verschil tussen Udon, Kishimen en Houtou? Welnu, Udon en Kishimen zijn beide gemaakt met zout, terwijl Houtou zonder is gemaakt. Udon en Kishimen hebben een noedelvorm, terwijl Houtou dat niet heeft. En Houtou wordt gekookt in een misosoep, waardoor het een unieke smaak krijgt. Hier is een kort overzicht van de verschillen:

  • Udon en Kishimen: Gemaakt met zout, noedelvorm
  • Houtou: Gemaakt zonder zout, geen noedelvorm, gekookt in misosoep

Conclusie

Houtou is een traditioneel Japans gerecht dat vol zit met voeding en smaak, vooral tijdens de wintermaanden. Het is ook gemakkelijk thuis te maken - voeg gewoon je favoriete verse groenten toe aan de noedels en soep. En als je in de prefectuur Yamanashi bent, kun je kiezen uit een verscheidenheid aan noedels en soepnoedels. Dus wees niet bang om het eens te proberen - u zult er geen spijt van krijgen! En vergeet niet dat als je houtou eet, je ook je vaardigheden met eetstokjes oefent - zodat je een Houtou-MASTER kunt worden!

Bekijk ons ​​nieuwe kookboek

Bitmybun's familierecepten met complete maaltijdplanner en receptengids.

Probeer het gratis uit met Kindle Unlimited:

Gratis lezen

Joost Nusselder, de oprichter van Bite My Bun is een content marketeer, vader en houdt ervan om nieuw eten uit te proberen met Japans eten als hart van zijn passie, en samen met zijn team maakt hij sinds 2016 diepgaande blogartikelen om trouwe lezers te helpen met recepten en kooktips.